"Paisaia Horizontalak" grafikan ezohikoa den teknika batean oinarritzen dira. Presioa egiteko torkuloa, kaleko zanpagailu (apisonadora) batez aldatzen dugu eta kobre edo egurrezko trokela kaleko lur?zoruarengatik.

Altzako Harria Parkean egin genituen gure kontura estanpazio teknika honen lehen frogak ia zein arazo eman zitzakeen jakiteko.

Beste hainbat herri eta sari pasa ondoren, berriz ere Altzako Historia Mintegiaren eskutik bertara itzuli gara gogoz.

Lurzorua da gure irudiak eraikitzeko oinarria, berau tintatu eta presio bidez paperean jasotzen dugu aztarna. Egunero zapaltzen dugun Altzako lur esanguratsu hori dakarkizuegu eskuartera.

El grupo de gráfica altzatarra Txokolarte recorre las calles de las ciudades (Orereta, Gorazde, Madrid...) grabando a base de tinta, papel y apisonadora trozos de suelo sobre los que la gente camina habitualmente sin apenas fijarse en él. Con motivo de la publicación del número 6 de "Altza, Hautsa Kenduz" hemos acudido a Txokolarte para obsequiar a los colaboradores de los seis números con un pequeño trozo de acera de nuestro suelo grabado en el parque Harria, en reconocimiento a su desinteresada colaboración.

Norbait interesatuta badago www.altza.net webgunean aurkituko ditugu aipatutako artikuluak, argazkiak, dokumentuak... PDF formatuan.

Formatu honetan dauden dokumentuak irakurtzeko Acrobat Reader programa behar da eta helbide honetan www.acrobat.es dohainik eskura daiteke.

En él encontraremos un análisis técnico minucioso de numerosas edificaciones altzatarras, edificaciones que conviven entre nosotros y que hasta hoy no han sido suficientemente valoradas. Por ello, este trabajo va a servir en adelante de guía y catálogo fundamental para el estudio y divulgación de los elementos patrimoniales altzatarras. Nuestra labor de recuperación de la memoria histórica y de intentar reforzar el sentir identitario de la comunidad queda plemente ratificada con estudios como el presente.

Caseríos, fábricas, agrupaciones de casas... La descripción de todo ello tiene cabida en este sugerente recorrido a lo largo del tiempo y del espacio de Altza. En palabras de la autora, "aquí el patrimonio se convertirá en las huellas físicas donde reconocer cada época histórica".

La temática estudiada y el brillante resultado final de esta investigación nos ha animado a publicar una edición "especial": en color y acompañado de nuemerosas fotografías, planos y otros elementos descriptivos que contribuyen a hacer más didáctico y atractivo el ya de por si interesante trabajo

Honela, 1999ko abenduan Herrerako Rutilita fabrika zaharrean sartzea erabaki genuen, 15 urte zeraman hutsik eta aproposa iruditu zitzaigun okupatzea eta gure beharretarako erabiltzea. Bertan, inoiz baino jende gehiago bildu ginen konponketa eta garbiketa lanetan, eta Larratxo, Altza eta Herrerako bizilagunen elkarteen babesa ere bagenuen. Gauzak horrela, Rutilita Altzako gazteon elkartze gune bat bihurtu zen, non gainera, Zurrunbilo, Gazte Bonobusaren aldeko plataforma, antzerki taldea, etab. biltzen ziren. 6 hilabete beranduago (maiatza) etorri ziren arazoak, proiektu berri bat egin nahi omen zuten lehen bai lehen guk geureganatu berri genuen fabrika zahar honen lekuan eta zipayoak etorri ziren jabearen aginduz gu handik botatzera. Gainera ez genuen negoziatzeko inolako aukerarik izan, ez jabearekin ezta Donostiako alkatearekin ere, nor Altzako gazteon arazoan asetzeko prest egon beharko luke.

Gertakari honen ondoren, eta inoren laguntzarik jaso gabe, berriro ere geure kabuz beste gune bat bilatzen hasi ginen, okupazioaren bidez, gazteok genuen arazoa konpontzeko. 3 egun beranduago Herreran 20 urtez hutsik egondako etxe bat okupatu genuen, Jose Elosegi kaleko 134 zenbakia. Guztia goitik behera garbitu ondoren kanpotik urdinez margotu genuen eta horregatik "etxe urdina" izenez ezaguna izan zen. Rutilitan eramandako dinamika berdina eraman genuen, baina etxe honetan hobeto moldatu ginen. Beheko partea taberna bezala moldatu genuen eta goian hainbat logela konpondu genituen jarduera ezberdinak burutzeko, hala nola, antzerkigintza, Zurrunbiloren gela, egongela, liburutegia, materiala gordetzeko... Herrerako festetan izan zen inauguratua eta jaiei giroa emateko hainbat ekintza egin ziren, horien artean, gazte kostillada, haur jokoak, argazki erakusketa, pelikula baten proiekzioa, kontzertuak... etab.

Baina urrian ere hemendikan ospa egin behar izan genuen, oraindikan etxebizitzak zutik jarraitzen duen arren, bota egingo zutela esan zuten, berritzeko asmoz.

Desalojo honen ondoren denbora dexente egon ginen kale gorrian 2001eko maiatzean Euskotrenen beste saiakera bat egin arte. Tarte honetan Harria parkean akanpada bat antolatu genuen. Kalejirak egin genituen eta kontzertu bat ere bai Altza Kaskon. Euskotrenen aste bete iraun genuen,b erriro ere etxe huts bati bizia eman nahian, jabeengatik engainatuak eta zipayoengatik kanporatuak izan ginen.

Kanpaina bat egiten hasi ginen Euskotrenen aurka, lokal horri sekula ez diolako jaramonik egin eta sekula ez diolako egingo. Ekainaren 8an protesta bat burutu genuen Herrerako Topo geltokian ximaurra, xiringak eta arraultzak botaz bertara nahiago dutelako hori guztia beraien instalazio hutsetan gazte antolatuak baino.

Irailak 15erako Gaztetxeen aldeko Manifestazio nazionalerako, Bilbon autobusa atera behar genuen Antiguakoekin batera, baina bertan behera utzi zen manifa.

Ikusten duzuenez orain kale gorrian gaude, baina laster proiektu berri bati ekingo diogulakoan gaude, eta urte askotarako

Aurreko zenbakian Manuel Zapirain-en heriotzaren berri eman genuen. Ustekabean hartu gintuen, oso argi eta bizi ikusi baikenuen Manuel hil aurreko astean. Utzi digun gogorapenarekin batera bere koadernoan idatzitako esperientziak eta burutazioak utzi dizkigu. Horietako gutxi batzuk Hautsa Kenduz liburuan bilduak daude, bueltatuko ez den garai bateko testigantza. Eta orain eskaintzen dizueguna beste bat da, uda honetan bertan idatzitakoak. Aralarren, artzain-txabolan igarotako egun horietan idatzitako bertsoak. Ezagutzen ditugun azkenak dira eta Estibausen argitaratzeko eman zizkigun.