[ gazteleraz ] [ webmap ] [ kontaktatu ]  
 
   

Kokapen geografikoa

Altza erdi aroan

Udal administrazioa

Heraldika

Altzako seme-alaba ospetsuak

Biztanleriaren bilakaera

Desanexio eta anexioa

Etxeak eta baserriak

Ibilbide geologikoa

Ibilbide historikoa

Informazio gehiago...

Kirol Elkarteak

Kultur Elkarteak

Gizarte Mugimenduak

Auzo Elkarteak

Emakume Elkarteak

Mendizale Elkarteak

Guraso Elkarteak

Elkarte Sozio-Politikoak

Atseden Taldeak

 

Kultura

 

 

Hezkuntza

 

 

Osasuna

 

 

Kirolak

 

 

Gazteria

 

 

Hirugarren Adina

 

 

Erlijiosoak

 

 

Ongizate Zerbitzuak

 

 

Instituzionalak

 

 

Garraioak

 

 

Posta Bulegoak

 

 

Hedabideak

 

 

Dendak

 

 

Gainazal Handiak

 

 

Jatetxeak/Tabernak

 

 

Aurrezki Kutxa
Banketxeak

 

 

Irakaskuntza

 

 

Hizkuntzak

 

 

Enpresak

 

 

Zinemak

 

 

Besterik

 

 
 



 
 

       


 

Ondoren azaltzera goazen ibilbideak, garai batean Altza Udalerriak, anexioaren dataren arte, osatzen zuen lurraldeko mugak garatzen ditu osoki, eta egun, Donostiako 7garren herbarrutia osatzen duena da. Bidea luzea da, bost bat ordukoa, gutxi gora-behera, eta guztian zehar gizakiak utzitako arrastorik latzena ikus dezakegu. Hiriburuko expansionismoa behar zela eta, batetik, eta Pasaiako portuaren eraginaren ondorioak bestetik, mota guztietako ondareen estima oztopatzen zituen. Hala eta guztiz ere, ondare historiko hauek bizirik irautea lortu dute.
Gaurkoan, eduki historiko-artistikoak aipatuko ditugu, beste aukera batetarako eduki geologikoak utzirik. Ibilbide honen helburua, zera da, gelditzen zaizkigu ondare historiko-kulturalen interesgarritasuna gure auzokideengan berpiztea.

Gure ibilbide hau KASARES(1) baserritik, hastera goaz. Sortetxe hau, XVIIgarren mendekoa da. Barrokoa estiloaz. eta orain dela gutxi eraberritua Kultur Etxe batean bilakatzeko. Etxeko aurrekaldean armarri bat agertzen du, Casares-enetarikoa, eta beraien askazia XVIIgarren mendetik datorrena da. Aurrez aurre TOMASENE baserria dugu, Sortetxea berau ere. Inguratzen zuen harresiaren zati bat gordetzen du oraindik, leiho urratu bat eta gurutze txiki bat sarturik atzekaldeko ormaren goiko aldean. Hemendik oso hurbil, Herreraruntz goazela eta portuaren gainean ARRIAGA ZAR edo HARRIA baserriaren hondakinak aurkitzen dira. Sute baten poderioz suntsitu bazen ere, bertako armarri osoa errekuperatzea lortu da. Baserri honi dagokio. Errotetako autobusaren geltoki parean kokatuta dagoen etxetxoa, garai batean KAROBI bat izan zena.

Ibilbide honetan zehar, Altzak dituen Sortetxe gehienak ikusteko aukera izango dugu BERRA ezik. Ez ditugu ikusiko Garro, Larrerdi, Merkader, Larratxo eta Arnabidao lurreraturik aurkitzen direlako.

Casares-etik Molinao aldera joko dugu. Transformagailua gainditu ondoren, garai bateko Donostia-Errenderia bide zaharra arkituko dugu. Aurrekaldean EGUZKITZA baserriaren hondakinekin topatuko gara. Eskubitik Santa Barbara auzunea alboraturik aurrera egingo dugu. Bide honek, Altza-Herrerako bidea gurutzatzen duen puntuan Santa Barbararen ermita zegoen kokatua, Erroteta aldean. 1967an suntsitua izan zen. Herreratik igotzen ziren ibiltarien atseden-lekua izaten zen. Txikia, ormak karez zuriturik, teilatua bi aldeetara egina, apiriko txiki bat ere bazuen barrote batzuren bitartez aldaretik aldendua. Bertan, Ama Birjinaren imajina, egun desagerturik, gurtzen zen. Handik pasatzerakoan txanpon batzuk, barrualdera, botatzeko ohitura zegoen.

Hirigune aldera doan errepidea harturik, metro gutxi barru eta ezkerretara MIRAVALLES edo MILLES-era zuzentzen den bidea dugu. Bizilagunik gabeko sortetxe hau, azienda eta tresnak gordetzeko, bakarrik erabiltzen da. Bere aurrekaldean, mortairuzko armarri txiki bat du. Hemendik, duela gutxi izendatutako Artxipi bidera jeisten gara, nahita nahiez. txakurgi nazkagarriaren ondotik pasatuz. Ondoren, eta eskuinera ARTZAKA baserria aurkituko dugu. Sortetxea berau ere, Altzako errotze handienetako baserria, oraindik ere armarria gordetzen du aurrekaldeko orman. Utzitako bidetik eta jarraian, ARTXIPI eta KASTILLUN baserriak aurkituko ditugu. Maldan behera eginda eta autopistapeko pasagunea zeharkatu ondoren ZILARGIÑENE deituriko alderdira iristen gara. Inguru honetan diraute zutik, oraindik GALANTENE baserriaren ormak. Ikusgarria, benetan, sarrerako ataburuan landutako irudia. TXURDIÑENEko bidea utzi eta ARTOLATEGI etxearen parean, eta ezkerretara, TXIPRES baserrira eramango gaituen bidezka goratu behar dugu.

TXIPRES(2) baserria, baserri berezi bat da. Bertan, kondaira eta legenda nahasten dira. Esaten dute, Txipres eraikia izan zela "Jentilak", Kutarrotik botatako handienetako harri baten gainean. Egia esan, eraiketa benetan sendoa da, lankiduna eta leiho bat eta atea gothikoak dira. Goiko leihoak, teilatutik ezabaturik eta zeharkaturik dituenez. etxe honek, egun, duen altuera baino altuagoa zela adierazten digu. Hau dela eta, badirudi, Txipres Dorre-Etxe bat izan zela garai batean. Tenplarien bizi-lekua izanik, Compostelako bideari jarraiti nahi zioten erromesen babestokiaren zeregina osatzen zuela, ondoren itsas ertzetik jarraitzeko edo Gipuzkoako barru aldetik jarraitu ahal izateko. Denboraren poderioz, eta egun, baserri batean bilakaturik aurkitzen da. Erromesek, Errenderira iristerakoan, itsasadarra igarotzeko bi hautabide omen zituzten; bata Galtzaraborda, Txipres, Pelegriñene bideari ekin, edo bestela, itsasadar hori txalupaz pasa Lezotik Herrerara etorriz, Paradatik kostaldera bidera ahal izateko. Baserri honetan zurez egindako tailu interesgarri bat aurkitzen da, San Jeronimoren imajina.

Ibilbideari jarraikiz, Txurdiñeneruntz doan bidea hartuko dugu, BORDA baserria ezkerretara utziz GAZTELUENE baserrira iristeko. GAZTELUENE (3) baserrira iristen gara. Baserri honetan bere azken urteak igaro zituen, ospe handiko, Txirrita bertsolariak (1860-1936). Ernanin jaioa. Herri honetan, Errenderian eta Altzan, hiru hauetan zehar eman zuen bizitza. Gazteluenen pasa zituen urteetan, besaserriko lanetaz aparte "bertso paperak" ere idazten zituen. Batzutan, jai egunen gaia hartuz eta beste batzutan berriz agindutako amodiozko liskarrak idatzirik. Lan honen bitartez diru bat lortzen zuen, beste era batera ezin izango zuena, kontutan harturik bere adina eta osasuna.
Berarekin, eta baserri honetan bertan bizi izan zen, baitaere, Saturnino Erauskin "GAXTELU" bertsolaria (1874-1950). Garai honetan, hain urruti ez dauden urte hauetan, baserri bakoitzak bere sagardoa egitea gauza arrunta zen, kontutan izanik Altza sagastiz beterik zegoela. Hain zuzen ere, kupela inguruetan sortzen baitziren hizketaldirako hain giro egokiak eta, nola ez, bertsotarako joera alai hori. Gaur egun, oraindik, Borda baserrian ohitura hori gordetzen da, alegia, etxerako sagardoa ekoiztea.

Antonio Zavalaren, "Altzako bertsolari zaarrak" liburuari esker, altzatar beste bertsolarien ezaguera dugu, hau da: Andrés Arrieta (1856-1930) Marrus baserrikoa; Francisco Arzak “AMUEDER" (1875-1928), Amueder baserrikoa; “Artzai txikia" Txirritaren garaikidea, ez dira bere izena, jaioterri eta jaioteguna ezagutzen, baina badakigu Txurdiñene baserrian bizi izan zela; Jose Garmendia (1885-1926) Intxaurrondoko ARRUES baserrikoa.

Gazteluene utzi eta bidean gora goazela IRASUENE baserriarekin, aurrez aurre, topo egingo dugu. Irasuenen, eskubiruntz hartuko dugu, PELEGRIÑENE baserrira iritsi arte, MARTITEGI eta AUDARIZ baserriak ezkerretara utziz. Hemen, Pelegriñenen, gure ibilbide honen laugarren geldiunea egingo dugularik.

PELEGRIÑENE (4), bere erdiko aurrekaldea, duela gutxi, arreta handiz eraberritua. Bidetik, ikusgai dagoen alboan harrizko gurutze bat orman sarturik ikus daiteke. Gurutze hau eta izenaren etimologia aztertu ondoren, Erdi Aroan Compostela-runtz bideratzen ziren erromesen atseden lekua eta arroztegi bat izan zela oso erraz oharrarazten du. Baserriaren aurrekaldearen bi alboetan harlandutako bi sarreren hondakinak ikus daitezke, garai batean baserria inguratzen zuen ormarenak, hain zuzen.

Gure abialdia jarraitzen dugu KATALIÑENE baserriaren ondotik igaroz, eta Lau Haizeta eta hirigune bidea eskubi aldera utzirik. Aurrerago eta eskubitara ILLARREGI berrituaren eraiketa ikus daiteke. Bidebanatze batera iristen gara eta guk Martuteneruntz zuzentzen dena hartuko dugu, hau da, ezkerrekoa. Metro gutxi barru, MARRUS baserriaren atzekaldea ikusteko aukera izango dugu. Bere goiko aldean, teilatuaren bi aldeak elkartzen diren lekuan, gurutze artekatu bat ikus daiteke.
Bidean zehar pixka bat itzulirik, Intxaurrondora zuzentzen den errepidea hartuko dugu. Marrusgainako aldapatxoa gainditu ondoren, GARBERA GOIA baserria babesten zuen harresiaren hondakinak dakusagu.

GARBERA GOIA (5) baserria, egun hondakizunetan bilakaturik, harresi sendo batez inguraturik aurkitzen da. Harresi hau, nahiko hondaturik badago ere, izari handikoa da; batez ere, bere mendebaldeko aldean, eta oso ondo bereizten uzten du baserriko lur sailaren muga laukidunak. Mota honetako harresiak, beste inguruko baserrietan ere ikus ditzakegu, Pelegriñene, Tomasene, Casares, eta abar, eta badirudi beraien funtsa, helburu defendagarrientzat izan zirela, XIXgarren mendean sortu ziren gudu militarrak zirela eta. Ez da kasualitate bat gure udaberriko lurretan hainbat gotorleku aurkitzea, hau da, San Markos, Txoritokieta, Ametsagaina, Mendiolako Ingelesena, eta bertako hirigunea bera ere, sasoi hartan indartua. Guzti honek ematen digu, garai hartan, Altzak zuen militar estrategi garrantzitsuaren irudia, bere altueretatik erabil zitekeen kontrola, bai Donostiaz, bai Pasaiako portuaz eta baita ere, Irungo mugaruntz zihoan errepideaz. Ez dugu ahaztu behar, Igo Karlista Guduaren ondorioak, Altzako baserri kopuruaren bi herenak suntsitzeak ekarri zuela.
Gure ibilbidea jarraituz, bidebanatzean, Ametzagaina inguratzen duen bidea hartuko dugu. PLASENTZIA baserriaren ondotik Erreformategi zaharreraino joango gara. Hemen aurkitzen da UBA AMABIRJINAREN ERMITA (6). Ermita honen aurrekaldea eta alboko orma bat bakarrik gelditzen dira, beraren gainean Ubako Erreformategi berria eraiki zelako eta bitarte hau bertako Kaperan bilakatuz. Gurtzen den imajina txikia da, 30 zentimetrotakoa, eta tradizionalki oso mirakulutsua konsideratzen zaio begi, buru eta amets gaiztokoen gaitzak sendatzeko, batez ere. Hemendik datorkio, "Lo oneko Ama Birjiña" esaera delakoa. Leku honek, UBEGI baserria ikusteko aukera eskeintzen digu. Horretarako, metro batzuk atzera jo eta ehun bat metrotako aldapatxoa jaitsi behar dugu. Baserri honek jauregi itxura du, teilatuak uraldeko laukidun bat osatzen duelarik. Joan garen bidetik pixka bat itzuliz, Ametsagaina-ra igotzen gara. Gailurrean, gaztelua suntsiturik dagoenez ia ohartu gabe pasatzen da, sastrakaz beterik eta zuhaitzez estalirik dagoelako. Iparraldean Ulia eta "Rekondo" mendiak ikus ditzakegu. Behean, izkutaturik, Intxaurrondo. Haraino ibili behar dugun bidea Altzak Donostiarekin zituen mugen ondotik igarotzen da. Inguruko lurralde hauetan, egun, zoritxarrez, desagerturik aurkitzen diren baserri oso ezagunak zeuden, hau da: Otxoki, Argel, Sagastieder, Zarategi, Lizardi eta abar... Etxegintza berriak zeharkatu ondoren, aldapa bortitz batek Zubiaurre Ibilbidera zuzentzen gaitu.

Tren bidetik beste aldera INTXAURRONDO ZAR (7) baserri ederra ikus dezakegu.

Auzune handi honi izena ematen dion baserri hau, XVIIgarren mendearen erdialdera eraikia izan zen. Errepide nagusia zen ondoan jasoa eta bidaiarientzat jankaiak prestu edukitzea zen bere zeregin nagusienetako bat. 1964-ean "Monumentu Nazionala " izendatua izan zen; beraren nagusiek arreta handiz zaintzen dute. Dituen hainbat zehazkizunen artean, bereziki aipatzekoak dira trenbide aldera ematen duten eskailera eta balkoia. Atzean ARANZURI eta LARRATXONE baserriak aurkitzen dira. Azken hau, egun kultur Etxean bilakatu dute. Ondoan, Intxaurrondo-berri etxea aurkitzen da, non bere sotoan, 1921-ean, ARTZA-ORTZEOK elkarte herrikoia eraikia izan zena. Zubitik beste aldera, PELLIZAR hotela kokaturik dago, izen bera zeraman Sortetxean. Ondoren, MIRACRUZ gailurrera eramango gaituen kalea hartuko dugu. Izen honek zerikusi handia du kulturarekin gure artean hain errotua dagoen Lezoko Santo Kristoarena, batez ere. Etxe baten atzekaldean izkutaturik, eta eskubi aldera, PARADA baserria aurkitzen da. Baserri honek armarri eder eta interesgarri bat dauka. Errepidea utzi ondoren, igotzen hasten garenean, ezkerretara, ARZAK jatetxea daukagu, garai batean askaldegia zena eta, egun, euskal sukaldaritzaren ezaugarririk nabarmenena. Eskubitara, Jasokunde Ama Birjiñaren lkastetxea uzten dugu, berau, 1885-an eraikitzen hasia eta urte batzutan, Katalandar Jacinto Verdaguer idaztea bizi izan zena. Hasierako bide aldapatsua poliki-poliki leuntzen doa, azkenean ibilbide batean bilakatzeko, Altza eta bere inguruko lurraldeen bista zoragarriak ikusten direlarik. Mendi bizkarretik eta Herri Ametsa ikastolaren ondotik ILURGITA senadia ikus dezakegu. Leku honetatik eta "Faro de la Plata”-raino dagoen itsas ertzean, Altza udalerriko kostaldea edatzen da. Bidea jarraituz. eta beti eskubi aldera, Mendiolako lurrak inguratzen dituzten bideak utzirik, MENDIOLA (8) edo Gurutzeta izena duen askaldegira iristen gara. Hego aldera zuzendurik eta babesten duten eraikuntza bakun batzuetaz inguraturik, atsedenera gonbidatzen du. Ikastolaraino itzuli ondoren, malda gogor batetik abiatzen gara behera aldera. Ezkerretara, La Salle-ko "San Luis Gonzaga" ikastetxea utziko dugu. Behin, behean gaudela, eskubiko kalea hartuko dugu MONEDA edo BONEDA (9) baserrira iristeko. Aurrezki Kutxa Munizipalaren eskutik eraberritua, eraikuntza sotil bat da eta laukiduna. Aurrez aurre beste Sortetxea aurkitzen zen, tradizio handikoa Altzan, ARNAOBIDAO edo ERNABIO, inongo arrastorik gelditzen ez dena. Bakarrik, bere armarria nolakoa zen dakigu. Bidebietan, aipatutakoetatik aparte, bazeuden beste baserriak ere, hau da: Benta Goia, Benta Bea, Santa Barbara eta Guardaplata. Bideari berrekin ondoren, Azkuene aldera zuzentzen gara; etxe artean izkutaturik Pasaiako mugaren ondoan aurkitzeko GOMISTEGI baserria, oso ondo zaindua, berau. Biltegien artean iragan duen karrikak HERRERA eramaten gaitu.

HERRERA (10) oso aipatua aspaldidanik. Hemen aurkitzen baitzen untziralekua itsasadarra zeharkatzeko, Lezoraino. Inguru honetan aurkitzen ziren baserri guztien artetik PERUENE da gelditzen den bakarra.

Abiapuntura itzultzeko, “RENFE”-ko geralekuaren azpiko pasagunea igaro ondoren, Santa Barbara Ermitaraino igo behar dugu, hemendik, Casares Kultur Etxera iristeko.

 
© 1996-2010 ALTZAKO HISTORIA MINTEGIA
Webmaster - Tel.: (+34) 649 49 66 07
 
Laguntzailea
Donostiako Udala